Ό,τι και να σούρω είναι λίγο. Όσο και να φωνάξουμε δε γίνεται τίποτα. Αν έβλεπα έναν εμπριστή εν δράση μα το Θεό θα έμπαινα στον πειρασμό να τον κάψω ζωντανό.
Τόσοι άνθρωποι μείνανε χωρίς στέγη, ζημιές, θάνατοι. Πώς πας ρε μαλάκα και βάζεις τη φωτιά χωρίς να σκέφτεσαι; Γιατί φυσικά και δε σκέφτεσαι. Αν σκεφτόσουν θα πήγαινες να χτίσεις νόμιμα, όχι να κάψεις τα λιγοστά δάση της Αττικής και να καταστρέψεις ακόμα περισσότερο το περιβάλλον.
Ακούω για τις φωτιές συνέχεια κι ανησυχώ. Πρώτον για όλους τους γνωστούς μου που μένουν ή έχουν κάποια περιουσία σε εκείνες τις περιοχές. Δεύτερον για όλους αυτούς που μένουν εκεί και αν δεν καούν θα μείνουν άστεγοι. Τρίτον για το περιβάλλον που κανένα σάπιο κορμί που βάζει τη φωτιά ή ένα ακόμα πιο σάπιο βάζει κάποιον να βάλει τη φωτιά δεν νοιάζονται.
Κι όλα αυτά γιατί; Για να χτίσει ένα σπίτι ακόμα ο χοντρός και οι φίλοι του; Λες και δεν έχουν καταστρέψει ΟΛΟΙ τους μπλε, πράσινοι, κίτρινοι με φούξια βούλες, την Ελλάδα.
Να τους πάρει όλους ο διάολος λέω εγώ και μπροστά τους να τα βρούνε όλα αυτά που έχουν κάνει.
Κι όπως λέει και μια φίλη μου, μην κάψετε το τελευταίο δέντρο, κρατείστε το για να κρεμαστείτε. ΑΨΥΧΟΙ ΣΑΠΙΟΙ ΜΑΛΑΚΕΣ!
