Το ψέμα...

Το ποστ αυτό είναι καθαρά επιμορφωτικό...

Από Wiki:
Ψέμα είναι μια πρόταση που λέγεται από κάποιον με σκοπό να πείσει το κοινό του ότι είναι αληθής, ενώ ο ίδιος συνειδητά γνωρίζει (ή πιστεύει) ότι η πρόταση είναι αναληθής. (Εάν ο ίδιος ο υποστηρικτής της πρότασης την πιστεύει για αληθή ενώ δεν είναι, έχουμε να κάνουμε με πλάνη και όχι με ψέμα)

Υποκατηγορίες του ψέματος

* Στην καθημερινή ζωή η έννοια του ψέματος συνδέεται με την πρόθεση της εξαπάτησης. Ωστόσο αυτή είναι μόνο μια κατηγορία ψεμάτων. Δηλαδή, ένας άνθρωπος λέει ένα ψέμα όταν προσπαθεί να πείσει κάποιον ότι αυτό που λέει είναι αλήθεια ενώ ο ίδιος έχει αμφιβολίες προς την αλήθεια της πρότασης ή γνωρίζει όντως ότι είναι αναληθής. Μια πρόταση μπορεί να εξεταστεί ως προς την αλήθεια της και να αποδειχτεί ψευδής ή αληθής. Δεν είναι όμως απαραίτητο να αποδειχτεί κάτι ψευδές ώστε να χαρακτηριστεί ως ψέμα. Μια αληθινή πρόταση μπορεί τελικά να χαρακτηριστεί ψέμα όταν αυτός που την λέει έχει αμφιβολίες. Παράδειγμα: Όταν κάποιος λέει "Ο ουρανός είναι γαλάζιος", παρότι γνωρίζουμε τώρα ότι είναι γαλάζιος και μπορούμε να το εξηγήσουμε, όταν αυτός ο άνθρωπος αγνοεί ή έχει αμφιβολία ότι είναι γαλάζιος τότε αυτή η αντικειμενική αλήθεια τελικά μπορεί να χαρακτηριστεί ως ψέμα.

* Ακόμα και αν δεν έχει καμία αμφιβολία για κάποια πρόταση, η εξέταση της πρότασης και η αδυναμία να αποδειχτεί αληθής τότε καθιστούν την πρόταση ως ψέμα. Παράδειγμα: Όταν κάποιος λέει ότι έχει μέσα στο δωμάτιο του έναν αόρατο ροζ ελέφαντα που κανείς δεν μπορεί να αγγίξει, να νιώσει ή να αντιληφθεί με οποιονδήποτε τρόπο και είναι 100% σίγουρος ότι υπάρχει, επειδή αδυνατούμε με τα μέσα που διαθέτουμε να επαληθεύσουμε αυτή τη πρόταση τότε χαρακτηρίζεται ως ψέμα.

* Μια ακόμα υποκατηγορία ψέματος εμφανίζεται όταν κάποιος εσκεμμένα δεν δίνει απαντήσεις σε ερωτήματα με σκοπό ή την ελπίδα το κοινό του να πιστέψει αυτό που ο ίδιος θέλει. Παράδειγμα: Όταν ένας δημοσιογράφος ρωτάει έναν πολιτικό να διευκρινήσει κάποιες πτυχές σε ένα θέμα και ο πολιτικός εσκεμμένα αποφεύγει την απάντηση με σκοπό ο δημοσιογράφος να νομίζει ό,τι θέλει τότε η αρχική θέση του πολιτικού στο θέμα μπορεί να χαρακτηριστεί ψέμα.

* Τα 'λευκά' ψέματα είναι μια υποκατηγορία που φαινομενικά δεν έχουν κανέναν αρνητικό αντίκτυπο. Είναι μικρά ψέματα που κάποιος μπορεί να πει, στη πλειοψηφία για να αποφύγει μια άβολη ή άχαρη κατάσταση. Παράδειγμα: Όταν ένα παιδί δεν έχει φάει για μεσημέρι και η μητέρα του το ρωτάει αν έχει φάει και απαντάει "Ναι, έχω φάει" με σκοπό να βγει να παίξει. Τα λευκά ψέματα στην πραγματικότητα απέχουν πολύ λίγο από τα ψέματα. Η γνώση ότι κάποιος λέει τέτοιου είδους ψέματα τελικά δημιουργεί την ίδια έλλειψη εμπιστοσύνης από το κοινωνικό σύνολο.

* Στο μικρό δοκίμιο On Bullshit o Χάρυ Φράνκφουρτ διαφοροποιεί την έννοια του ψέματος από αυτή του bullshitting, ελληνιστί 'μαλακίες'. Σύμφωνα με τον Χάρυ Φράνκφουρτ λοιπόν, όποιος λέει ψέματα έχει στο μυαλό του πάντα την έννοια της αλήθειας. Αντιθέτως ο bullshitter δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την αλήθεια και μπορεί να πει κάποια πρόταση μόνο και μόνο για να δώσει μια εντύπωση της πραγματικότητας - μπορεί να είναι αληθής ή ψευδής βέβαια. Παράδειγμα: Όταν κάποιος, έπειτα από πίεση σε ένα θέμα που δεν τον ενδιαφέρει καθόλου και δεν πρόκειται να ασχοληθεί, λέει μια άποψη για ένα θέμα μόνο για να ευχαριστήσει τον συνομιλητή του ώστε να σταματήσει να τον πιέζει.

Είδη ψεύτη (Απο ιστοσελίδα)
Ο ψεύτης προτιμά να διαστρεβλώνει την αλήθεια για να εξυπηρετηθεί, να γλιτώσει μια δύσκολη κατάσταση ή να βλάψει τον διπλανό του.Όπως και να χει αργά ή γρήγορα αποκαλύπτεται βλέπετε το ψέμα ξεχνιέται εύκολα μόνο η αλήθεια μένει.Βαθμός επικινδυνότητας 4-6 ανάλογα με τον τρόπο που χρησιμοποιεί το ψέμα.

Ο μυθομανής στήνει ολόκληρα σενάρια κάποιες φορές αρκετά πιστευτά κι άλλες να μπάζουν απο παντού.Σπανίως ξεχνάει τι έχει πει αφού ζει κι ο ίδιος μέσα στην ιστορία του και την υπερασπίζεται μέχρις εσχάτων.Όταν αφορούν τον ίδιο είναι ακίνδυνα και ίσως διασκεδαστικά αν και μπορεί να εκνευρίσουν οι υπερβολές και η ανειλικρινειά του.Στην περίπτωση που αφορούν τρίτους τα πράγματα δυσκολεύουν.Βαθμός επικινδυνότητας 5.

Ο υποκριτής είναι η χειρότερη περίπτωση.Αυτός δεν λέει ψέματα, δεν υπερβάλλει και δεν είναι εύκολο να γίνει αντιληπτός.Παρουσιάζει ένα τελείος διαφορετικό πρόσωπο και δρα υπόγεια,μπορεί να είναι επι χρόνια φίλος,συνεργάτης,σύντροφος και να σκάβει το λάκκο σου.Αργεί να αποκαλυφθεί και όταν γίνεται πέφτουμε απο τα σύννεφα.Βαθμός επικινδυνότητας στο κόκκινο.

Από ένα blog....
Κι επειδή σαν τον πινοκιο υπάρχουν πολλοί, καλό είναι να προσπερνάμε, να κοιτάμε μπροστά και να μη μπαίνουμε στη διαδικασία να αναλύσουμε τίποτα περισσότερο!!!

Εμείς δίνουμε αξία στη ζωή μας!!

και συμπληρώνω ότι κάποιοι άνθρωποι καταλήγουν να είναι μυθομανείς και χρήζουν απαραίτητης ψυχολογικής στήριξης..
Αυτή που το έγραψε είναι σοφή κοπέλα....ρισπέκτ....

Και να συμπληρώσω κάτι δικό μου...
Τουλάχιστον ο Πινόκιο έλεγε ψέματα γιατί είχε πρόβλημα που ήταν ξύλινος κι ένιωθε κατώτερος... δικιολογείται κάπως...

Από το Pet Society στην ψυχολογική ανάλυση...

Οι περισσότεροι από εμάς διαθέτουμε λογαριασμό στο facebook, σωστά; Σωστά.
Ως γνωστόν, το facebook, μας παρέχει διάφορες εφαρμογές, παιχνίδια, κουίζ, τεστ ανάλυσης προσωπικότητας και άλλα.
Αυτό λοιπόν το ποστ είναι αφιερωμένο στο αγαπημένο μου απλικέισον, PET SOCIETY.
Αρκετοί από εσάς, πιθανότατα να παίζετε κι εσείς, για όσους όμως δεν είναι γνώστες, το Πετ Σοσάιετυ είναι ένα beta RPG στο οποίο ο χαρακτήρας σου είναι ένα μικρό ζωάκι, το οποίο μπορείς να ονομάσεις και να του δώσεις μερικά χαρακτηριστικά που διαθέτει το παιχνίδι.

Μία άλλη παράμετρος του παιχνιδιού, είναι να του διακοσμείς το σπίτι, να το ντύνεις και να το φροντίζεις.... κι εδώ έρχομαι εγώ με τους διάφορους τρελούς προβληματισμούς μου. Κάθε εβδομάδα, τα "καταστήματα" από τα οποία εφοδιαζόμαστε τα του ζωακίου μας απαραίτητα, ανανεώνονται, προσθέτοντας καινούρια αντικείμενα....
Όσοι σπεύδουμε να τα αγοράσουμε μανιωδώς κι αν τυχόν δε μας φτάνουν τα χρήματα προσπαθούμε σαν τρελοί να τα μαζέψουμε ώστε να αγοράσουμε τα τόσο επιθυμητά νέα αντικείμενα.

Όμως, αυτή η μανία μας, προέρχεται από βαθειά μέσα μας, το ερώτημα είναι. Αγοράζουμε συνέχεια έστω και στο παιχνίδι για να καλύψουμε κάποιες ανάγκες μας, που ξεχάστηκαν κι εκδηλώνονται ως καταναλωτική μανία; Υπάρχει περίπτωση απλά επειδή δεν έχουμε τη δυνατότητα να το κάνουμε αυτό στην πραγματική ζωή (να αλλάζουμε συνέχεια το σπίτι μας, να αγοράζουμε συνέχεια ρουχα κτλ) να ξεσπάμε σε ένα virtual κόσμο; Ή τελικά οι άνθρωποι που κατασκευάζουν τα Rpg προσπαθούν να δουν κατά πόσο μπορεί να επηρεαστεί ένα άτομο στην πραγματική ζωή του, χρησιμοποιώντας ένα rpg?

Μήπως, πέρα από τα αστεία, πρέπει να προσέχουμε τα πράγματα στα οποία εθιζόμαστε; Προφανώς, οι άνθρωποι του συγκεκριμένου παιχνιδιού, προσθέτουν συνέχεια πράγματα ώστε όλοι οι πορωμένοι να δίνουν από την τσέπη τους μέσω paypal για τα αποκτήσουν όλες αυτές τις αηδίες.
Το ίδιο συμβαίνει σε πανομοιότυπα παιχνίδια τύπου bitefight και δε συμμαζεύεται.
Και ας έρθουμε στις ανθρώπινες καθημερινές συνήθειες, όπως είναι το τσιγάρο, το ποτό, τα ναρκωτικά.
Σκεπτόμενη, όλες αυτές τις διαφημίσεις για το κάπνισμα και το ποτό με διάφορους ωραίους ανθρώπους που σου φωνάζουν να κάνεις κι εσύ ό,τι κάνουν για να τους μοιάσεις, βγαίνω στο συμπέρασμα ότι όλοι πρέπει να ξεσπάσουμε κάπου τελικά.
Μήπως όμως πρέπει να κρατάμε για λίγο την ψυχραιμία μας ώστε να βρούμε ένα ξέσπασμα που δε θα μας κάνει κακό ούτε και θα ενοχλεί το διπλανό μας.

Ο άνθρωπος που δε θέλει να ξεσπάσει, θα είναι αυτός που κοιτάζοντας στον μαγικό καθρέφτη, που είχε βάλει ο Ντάμπλντορ για να κρύψει τη φιλοσοφική λίθο, θα βλέπει τον εαυτό του έτσι όπως είναι....

Υ.Γ Σήμερα, όπως μπορείτε να δείτε, είχα πολύυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυ ελεύθερο χρόνο. :P

Ααααααααααααααααααααααααααααααααα!!!!!

Με περηφάνια σας ανακοινώνω ότι πήγα και είδα εχτές....την καινούρια ταινία του Χιού Τζάκμαν X-Men Origins: Wolverine
Αντικειμενικά, Marvel είναι, X-Men είναι, θα έχει αρκετές υπερβολές. Τουλάχιστον μας παρουσιάζεται το παρελθόν του Γούλβεριν και μερικοί ακόμοι χαρακτήρες από τις ταινίες που έχουμε δει.....

Μήπως μας παραμύθιαζαν....???

Το ότι είμαι καμμένο ατομάκι το έχετε ψιλοκαταλάβει....
Σήμερα, μου ήρθε στο μυαλό ένα παραμύθι που μου έλεγε η μαμά μου, όταν ήμουν μικρή, την Κοκκινοσκουφίτσα. Και θυμήθηκα πως κατά το τέλος της ιστορίας, αφού ο κακός λύκος είχε φάει τη γιαγιά και την μικρή περίεργη Κοκκινοσκουφίτσα, πέρασε ένας κυνηγός και τον σκότωσε κι άνοιξε την κοιλιά του λύκου κι έβγαλε τα καημένα τα κορίτσια έξω.
Κι εδώ αγαπητοί συν-bloggers έχω να σας θέσω το ερώτημα... ο κυνηγός, όντως ξεκοίλιασε το λύκο για να βγάλει έγω τη γιαγιά και τη μικρή, ή ο λύκος έπεσε θύμα της ματαιοδοξίας για να γίνει γούνα στους ώμους της Κοκκινοσκουφίτσας (και θα άλλαζε όνομα σε Γουνοσκουφίτσα...);

Πού ήταν η προστασία ζώων όταν η Κοκκινοσκουφίτσα παρενοχλούσε το λύκο με την παρουσία της και το δάσος, καταπατώντας το και απογυμνώνοντάς το από λουλούδια;
Μήπως τελικά μας ταίζουν κουτόχορτο; Θα κάνω ανάλογες σκέψεις και με άλλα παραμύθια γιατί μπορεί να μην είχε τόσο άδικο η μάγισσα να θέλει να φάει το Γιαννάκη και τη Μαργαρίτα (Χάνσελ και Γκρέτελ για άλλους), το σπίτι της έφαγαν στο κάτω κάτω....
Εκνευρίστηκα τώρα....

If I were a man...

Με συγχωρείς κυρία Stulf που σου άλλαξα τον τίτλο αλλά αυτό κατάλαβα ότι εννοείς με το "If I had Balls" κι επειδή θεωρώ ότι και ως γυναίκα "I have Balls" είπα να το αλλάξω λίγο... Μπορείς να παρέμβεις βέβαια αν διαφωνείς.....
So....

1. Χμμμμμμμμμμμμ είναι δύσκολο, δε μου έρχεται τίποτα.... Α! Θα ρευόμουν ξεδιάντροπα.
2. Θα έτρωγα το καταπέτασμα αφού θα έκανα περισσότερες καύσεις.
3. Θα έκανα διάφορα σχεδιάκια με το μαλλί μου και τα γένια μου.
4. Θα πλάκωνα στο ξύλο τους φαλλοκράτες γιατί θα είχα τη σωματική δύναμη.
5. Εεεεεεεεεεεεεεεεεεμ θα φόραγα προσεγμένα ρουχαλάκια και θα ήμουν γόης.
6. Θα είχα όλες τις γυναίκες στα πόδια μου γιατί θα ήξερα πώς να τους φερθώ.
7. Θα έβριζα πιο άνετα στο γήπεδο γιατί δε θα με κοιτούσαν σαν εξωγήινο.
8. Δε θα έπιανα τα απαυτά μου μπροστά σε γυναίκες....
9. Θα πήγαινα πιο άνετα σε ξένη τουαλέτα αφού θα κατουράω όρθιος.
10. Θα την είχα τεράστια αφού θα ήμουν και πολύ άντρας να ούμε...

Ελληνική Αστυ(α)νομία ή Αστειανομία....

Αν και δε σπουδάζω φιλολογικά, μου είναι αρκετά εύκολο να διακρίνω ότι η λέξη αστυνομία προέρχεται από τις λέξεις πόλη και νόμος..... Γιατί μόνο αυτό μπορείς να χαρακτηρίσεις την Ελληνική Αστυνομία...λέξη όχι έννοια, όχι ομάδα, όχι οτιδήποτε ουσιώδες.....
Και παρ'όλο που η Ελληνική γλώσσα είναι εύστοχη εδώ έκανε ένα μεγάλο λάθος και δημιούργησε μια μεγάλη αντίφαση.... Η αστυνομία που προέρχεται από τη λέξη νόμος δεν υπακούει ποτέ σε νόμους... Στην πραγματικότητα ΔΕΝ έχει νόμους, δεν έχει αρχές (και άλλη μια αντίφαση της Ελληνικής γιατί τις ονομάζουμε ΚΑΙ αρχές), δεν έχει αξίες, κίνητρα, δυναμικό, ΤΙΠΟΤΑ. Έχει μόνο ένα χαζοσήμα κι ένα χαζοόπλο, μια ψευτομαγκιά κι ένα τουπέ κυριαρχίας που χωρίς το όπλο τους ΛΙΓΟΙ, ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ θα μπορούσαν να τη διεκδικήσουν.
Και το πιο άσχημο είναι ότι δεν ντρέπονται καθόλου για αυτό....δεν ξέρουμε καν εάν έχουν το γνώθι σαυτόν....
Αντί να πάνε να πιάσουν τον Παλαιοκώστα ας πούμε, πάνε και τη στήνουν σε δρομάκια να κόβουν κλήσεις στον οικογενειάρχη που έτρεχε με 100 σε δρόμο με ανώτερο όριο 80... ή κάθονται και το παίζουν γαμιάδες στα καημένα τα πρεζάκια...αλλά πού τα κότσια να κυνηγήσουν τα μεγάλα κεφάλια....
Τέτοιες ώρες λυπάμαι για την ανθωπότητα και το πώς έχει καταντήσει....
Λέω να το παίζω αστυνόμος κι εγώ από εδώ και πέρα ή καλύτερα ΜΑΤατζής... να μιλάω κρυμμένη πίσω από το κράνος και την ασπίδα μου και να σπάω τα μούτρα άμαχου πληθυσμού....

Σαν δεν ντρεπόμαστε λέω εγώ....έχουμε καταντήσει ζώα....

I BELONG TO YOU...

By Eros and Anastacia

Adesso no, non voglio più difendermi
Supererò dentro di me gli ostacoli
I miei momenti più difficili
Per te

There is no reason, there is no rhyme
It's crystal clear
I hear your voice
And all the darkness disappears
Everytime I look into your eyes
You make me love you
Questo inverno finirà
And I do truly love you
Fuori e dentro me
How you make me love you
Con le sue difficoltà
And I do truly love you

I belong to you, you belong to me
Forever

Want you
Baby I want you
And I thought that you should know
That I believe
And you're the wind that's underneath my wings
I belong to you, you belong to me

Ho camminato su pensieri ripidi
You're my fantasy
Per solitudini e deserti aridi
You're my gentle breeze
Al ritmo della tua passione ora io vivrò
And I'll never let you go
L'amore attraverserò
You're the piece that makes me whole
Le onde dei suoi attimi
I can feel you in my soul
Profondi come oceani

Vincerò per te le paure che io sento
Quanto bruciano dentro le parole che non ho più detto, sai...

Oh..
Want you
Baby I want you
And I thought that you should know
That I believe

Lampi nel silenzio siamo noi yeah
I belong to you, you belong to me

You're the wind that's underneath my wings
I belong to you, you belong to me
Yeah hey yeah he

Adesso io ti sento
I will belong forever to you

Στο Γιώργο....

Θα αφιερώσω αυτό εδώ το ποστ στα αγαπημένα μου πρόσωπα που ακούν στο ίδιο όνομα...
Να ευχηθώ σε όλους τους Χρόνια πολλά μέσα από την καρδιά μου και να τους πω ότι αγαπώ τον καθένα με ένα μοναδικό τρόπο....

Στο Γιώργο, που είμαστε σχεδόν συνέχεια μαζί και τη μια χαζογελάμε, την άλλη νευριάζουμε, τη μια τραγουδάμε, την άλλη παίζουμε ξύλο. Μαθαίνεις πολλά από εμένα αλλά κι εγώ από εσένα...
Χρόνια σου πολλά, σε αγαπώ, είσαι το αίμα μου.

Στο Γιώργο, που δεν πρόλαβα να γνωρίσω γιατί τον έχασα και που σίγουρα έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ζωή, όχι μόνο τη δική μου αλλά και άλλων αγαπημένων μου ανθρώπων.
Ας αναπαύεται η ψυχή σου, σε πεθυμώ, είσαι ένας φύλακας άγγελος που με προσέχει.

Στο Γιώργο, που ζούμε λίγες στιγμές μαζί αλλά όποτε συναντιώμαστε είναι σαν να τα έχουμε πει πριν από μια ώρα και είμαστε σαν αδέρφια.
Χρόνια σου πολλά, σε εμπιστεύομαι, είσαι η χρόνια φιλία μου.

Στο Γιώργο, που είχαμε συναντηθεί ελάχιστες φορές αλλά τώρα πια τα λέμε συχνότερα και μου αλλάζεις το περιβάλλον.
Χρόνια σου πολλά, σε σκέφτομαι, είσαι ο ευχάριστος επισκέπτης μου.

Στο Γιώργο, που είναι πάντα εκεί όταν τον σκεφτώ και μου φέρνει ένα χαμόγελο στα χείλη με την αθωότητά του, την καλοσύνη του και την καθαρή ψυχή του.
Χρόνια σου πολλά, σε σέβομαι, είσαι ήρεμη δύναμη.

Στο Γιώργο, που με πλήγωσε πάνω από μια φορά και προκάλεσε πολλές κακές αναταραχές στη ζωή μου αλλά έκανε το χαρακτήρα μου απίστευτα δυνατό, ΑΝΙΚΗΤΟ, αλύγιστο. Και που δεν είναι πια εδώ
Να είσαι καλά εκεί που είσαι, σε θυμάμαι, είσαι το φάντασμα που έχω πάντα δίπλα μου και δε με αφήνει ποτέ να απογοητεύσω τον εαυτό μου.

Στο Γιώργο, αυτόν που έψαχνα σε όλη μου τη ζωή και που ποτέ μου δεν πίστευα να βρω. Που μου άλλαξε ριζικά προς το καλύτερο τη ζωή μου και μαζί του κατάφερα να δω καθαρά ποιοι με αγαπάνε πραγματικά. Που μου θύμισε ποια πραγματικά είμαι. Που με έκανε να ξαναγεννηθώ.
Χρόνια σου πολλά, σε αγαπώ, είσαι αυτό που ποθεί η καρδιά και η ψυχή μου, η καθαρή αγάπη μου.

Να είστε καλά Γιώργηδες μου....

Δείξε μου τον φίλο σου....

Δεν ξέρω αν έχετε παρατηρήσει σε μια παρέα φίλων ότι όλοι πάνω κάτω έχουν το ίδιο στυλ χιούμορ και ίδια γνωρίσματα στο χαρακτήρα...
Δηλαδή σε μια παρέα θα έχουν όλοι μια συγκεκριμένη αίσθηση του χιούμορ κι αντίληψη της πραγματικότητας.
Άραγε είναι το ότι επηρεάζεται ο κάθε χαρακτήρας από τον άλλο και "κολλάει" ο ένας τα γνωρίσματα του άλλου ή μήπως ενδόμυχα τα έχουν ήδη κι ασυνείδητα επιλέγουμε άτομα που ταιριάζουν με μας???
Πιστεύω πιο πολύ στο δεύτερο και μετά στο πρώτο.......
Πχ άμα είσαι εκκεντρικός και θέλεις να περνιέσαι για κάποιος, θα πας και θα κολλήσεις με κάποιους περίεργους που το παίζουν κάποιοι.
Αν είσαι τρέντυ και κοιτάζεσαι με τις ώρες στον καθρέφτη, θα πας να κολλήσεις με τρέντυ...
Αν είσαι emo με τους emo.... κτλ.......

Τελικά κατά πόσο ισχύει το "τα ετερώνυμα έλκονται"? αφού βλέπουμε παρέες και ζευγάρια που τελικά μοιάζουν μεταξύ τους????

Εδώ είμαι πάλι, με το δεξί παίρνω και πάλι τη σκυτάλη...

Σας είχα αφήσει στις 12 Ιανουαρίου με ένα κύμα τεράστιας γκαντεμιάς....
Την 13η Ιανουαρίου ήταν το ολοκληρωτικό και τελικό χτύπημα αφού καθώς οδηγούσα στο Σκαραμαγκά ένας μαλακο-κάγκουρας έχασε τον έλεγχο του πεζό ραλί του (τι έκπληξη)
κι άρχισε να κοπανάει ό,τι και όποιον βρει μπροστά του καθώς και το καημένο Άτος μου.....
Αστυνομία τράκα από δω, τράκα από κει....... Τρέξιμο στις ασφάλειες, στις ασφαλιστικές κτλ κτλ κι ένας πόλεμος νεύρων από τη γραφειοκρατία μας....
Για να μην πολυλογώ, εμείς δεν πάθαμε τίποτα σοβαρό, μας έφτιαξε και το αυτοκίνητο ο μαλάκας (αφού έφταιγε) κι όλα καλά..........
Για να θυμηθώ παρακάτω.....

Ιανουάριος και Φεβρουάριος, 2 μήνες με τρομερά νεύρα κι ενέρεια έτοιμη για καυγά που με ένα γερό κρυολόγημα που εξελίχθηκε σε βαριά ιγμορίτιδα με αποτέλειωσε, κρατώντας με στο κρεβάτι για 3 βδομάδες περίπου κι άρρωστη ένα μήνα.
Ώσπου ήρθε ο Μάρτιος με τον οποίο είχα αρχίσει να ηρεμώ μιας και η γκαντεμιά μου (και η αρρώστια) είχε σπάσει (είναι επειδή είδα κάπου τον Θανάση :P).
Και να σου, έφτασε στα αυτιά μου ένα εξευτελιστικό κουτσομπολιό που αποδείχτηκε κι αληθινό και μου έφτιαξε το κέφι και δε μπορούσα να σταματήσω το γέλιο.... καθώς το σύμπαν είχε βαλθεί να επανορθώσει για όλα όσα έγιναν τους προηγούμενους μήνες....

Τον Απρίλιο, μετά από 4 τρομερές, ήρεμες και γαμάτες ημέρες διακοπών.... οι μπαταρίες είναι πλήρως φορτισμένες.... η υγεία μου (μετά από το γερό κρυολόγημα - ιγμορίτιδα) (σωματική και ψυχική) είναι στα σωστά επίπεδα και το κέφι που πιάνει το καλοκαίρι έχει έρθει για τα καλά.....

Θα τα πούμε αγαπητοί μου συνbloggers......