Τετάρτη 3 Ιουνίου 2009

Sonatine (volume 2)


Από ποιο ανέκδοτο βγήκε αυτός ο τυπάς; Θα πεις από μέσα σου μόλις τον δεις. Πού πάει με την αφάνα και τα μαύρα ρούχα; Θα παρατηρήσεις όμως και τη λυπημένη αύρα του. Δε θα έχεις ξαναδεί τόσο λυπημένο και ταυτόχρονα τόσο χαρούμενο άτομο. Είναι λυπημένος γιατί η ζωή δεν είναι απόλυτα δίκαιη μαζί του, αλλά δεν τον πικραίνει αυτό. Τον πικραίνει που πολλοί άνθρωποι που του πούλαγαν ψεύτικες φιλίες δεν ήταν δίκαιοι μαζί του.

Ακούει μέταλ, βαρύ. Ταιριάζει με την μαυρισμένη ψυχούλα του. Όσο κι αν αστειεύεται, όσο κι αν γελάει, το βλέπεις, υπάρχουν πράγματα που τον ταλαιπωρούν, αλλά εκείνος επιμένει και μαθαίνει να ζει με αυτά. Είμαι απολύτως σίγουρη ότι εάν έπαιρνα ένα μαχαίρι και τον άνοιγα θα έβλεπα την καρδιά του στολισμένη με τα ακριβότερα διαμάντια. Κι αλίμονο, είναι πιο πολύτιμος κι από τα πιο πολύτιμα διαμάντια όλου του κόσμου.

Ξέρει να βρίσκει τη χαρά στα μικρά πράγματα, γι αυτό και λάμπουν τα μαύρα μάτια του όταν βλέπει τα άτομα που αγαπάει.

Είναι καλός, ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου. Ό,τι μα ό,τι και να θες αν είναι στο χέρι του, θα σε βοηθήσει. Δε θα θέλει καν να του πεις ευχαριστώ γιατί έτσι είναι. Βοηθάει τους γύρω του επειδή το θέλει.

Δε θα σε ζαλίσει ποτέ με χαζά ψευτουπαρξιακά προβλήματα που χρησιμοποιούν φτηνά όσοι δεν έχουν κάτι σημαντικό να πουν, δε θα σε ζαλίσει καν με τα σοβαρά του προβλήματα, έχει μάθει να είναι σιωπηλός και να ακούει τους άλλους. Ανοίγει την καρδιά του και μιλάει μόνο σε λίγους κι εκλεκτούς, τους πραγματικούς φίλους του. Είναι άτομα δοκιμασμένα και της πλήρους εμπιστοσύνης του.

Είναι ανοιχτοχέρης. Κι ένα τάληρο να του έχει μείνει θα στο δώσει και δε θα στο ζητήσει ποτέ πίσω παρόλο που δεν του περισσεύει και το κέρδισε με πολλή προσπάθεια.

Είναι αξιόπιστος, Οτιδήποτε και να του πεις, θα μείνει κρυφό, δε θα μοιραστεί τα μυστικά σου με τους άλλους. Δε θα κρίνει τα λάθη σου. Δε θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί τις αδυναμίες σου. Δε θα σε βάλει ποτέ στον τοίχο να σου ρίξει φταιξίματα. Ποτέ.

Είναι υπομονετικός, τόσο που θα σε εκνευρίσει. Αλλά εάν είσαι ΑΝΘΡΩΠΟΣ, θα ξέρεις να εκτιμάς τους ανθρώπους. Θα τον εκτιμήσεις, θα τον αγαπήσεις σαν αδερφό σου. Θα σε αγαπάει κι εκείνος, χωρίς να χρειαστεί να κάνεις κάτι το ιδιαίτερο και κάτι το δύσκολο.

Είναι κι αστείος. Αυτοσαρκάζεται για τους γύρω του. Μερικές φορές μπορεί να το παρατραβήξει στο χιούμορ του αλλά ξέρεις ότι δεν το εννοεί.

Αν σε δει να υποφέρεις, υποφέρει κι εκείνος. Αν σε δει να χαίρεσαι,χαίρεται.

Μαύρα μάτια, γεμάτα καλοσύνη. Μαύρα από λύπη, όχι από πονηριά στην ψυχή. Μαύρη ψυχή, από λύπη, όχι από κακία.

Έτσι ήταν 8 χρόνια πριν κι έτσι είναι ακόμα, μα του εύχομαι να γίνει πραγματικά χαρούμενος, γιατί στα καλά άτομα αξίζει κάθε ευτυχία!

Βοήθεια! Πνίγομαι στο παγωτό!!!


Οι περισσότερές μου απόπειρες στη μαγειρική είναι επιτυχημένες.
Εκτός από το παγωτό. Ας το παραδεχτούμε, δε γίνεται να φτιαχτεί αφράτο σπιτικό παγωτό, πάντα θα έχει περίεργη υφή μιας και δεν έχει τα τόσα συντηρητικά.

Η τελευταία μου απόπειρα να φτιάξω παγωτό, πρέπει να ήταν στο λύκειο... λέω να επιχειρήσω πάλι.

Όποιος/α έχει κανένα tip στο να είναι τέλειο στην υφή το παγωτό let me know. Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Τρίτη 2 Ιουνίου 2009

Sonatine (volume 1)


Προχωράει στο δρόμο είτε χαμογελαστή, είτε αφηρημένη, είτε στον κόσμο της με τα ακουστικά του mp3 στα αυτιά πάντα με το κεφάλι ψηλά. Ό,τι κι αν κάνεις θα αντιληφθείς την παρουσία της όχι γιατί σε προκαλεί, δεν είναι τέτοιου είδους γυναίκα, αλλά γιατί η αύρα της γίνεται αντιληπτή από τους γύρω. Παρά την παιδική της φατσούλα, εκπέμπει μια σοβαρότητα που σε κάνει να σκαλώνεις αλλά και μια φιλικότητα που σε κάνει σίγουρο ότι ακόμη κι αν δε σε γνωρίζει μπορείς να ζητήσεις τη βοήθειά της.

Το χρώμα των μαλλιών της αλλάζει κατά καιρούς από ξανθό σε κόκκινο ή κάτι ανάμεσα αλλά παραμένουν μακριά σχηματίζοντας μπούκλες κάνοντάς τη να μοιάζει με χαίτη λιονταριού, για αυτό και ξέρεις ότι είναι δυνατή. Το πρόσωπό της στολίζεται από 2 πανέμορφα γαλαζοπράσινα, με κίτρινες πινελιές, μάτια που σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν είναι αληθινά κι ότι οι ίριδες των ματιών της είναι πολύτιμοι λίθοι. Είναι γεμάτα αγάπη, το καταλαβαίνεις από την πρώτη στιγμή, αλλά βλέπεις και μια δόση λύπης χαραγμένη που την έχει πολεμήσει και την έχει νικήσει. Έχει περάσει, βλέπεις, πολλά στη ζωή της, αλλά δε χάνει την όρεξή της για ζωή (ούτε και για φαγητό, γι αυτό και είναι ζουμερούλα).

Θα είναι ευγενική μαζί σου, αν είσαι κι εσύ. Εάν δεν είσαι θα σου μιλήσει από ευγένια (γιατί έχει καλούς τρόπους) αλλά δε θα υπάρχει θέση στην καρδιά της για σένα.
Μπορεί στην αρχή να σου φανεί λίγο ψώνιο, επειδή έχει άποψη για όλα. Στην πορεία θα καταλάβεις ότι πολύ απλά είναι ελεύθερο πνέυμα που εκφράζει πάντα τη γνώμη και τα πιστεύω της, χωρίς να τη νοιάζει αν την περάσεις για εκνευριστικό ψώνιο. Περιμένει από τους άλλους ειλικρίνια που αν δεν την έχει απλά διαγράφει και προχωράει στη ζωή της. Δεν έχει χρόνο για ψεύτες και υποκριτές. Θέλει να είναι σίγουρη ότι όταν κάποιος της λέει "είσαι φίλη μου" δεν το λέει απλά για να το πει, αλλά επειδή το εννοεί, όπως σίγουρα θα το εννοεί η ίδια, αν στο πει, όπως θα εννοεί και οτιδήποτε άλλο.

Μπορεί να ανταπεξέλθει σε όλες τις συζητήσεις, από τα πιο απλά έως τα πιο περίπλοκα, εάν θεωρεί ενδιαφέροντες τους συνομιλιτές κι όχι ένα τσούρμο χαζοέξυπνους που θέλουν να περαστούν για έξυπνοι. Δε χάνει τον χρόνο της με δήθεν μορφωμένους που οι γνώσεις τους απλώνεται σε 5 λέξεις που βρήκανε στο λεξικό και η παιδεία τους είναι υπό το μηδέν.

Δεν ψάχνει για φίλους γιατί έχει. Αλλά δε θα απομακρύνει μια καινούρια φιλία γιατί έχει απέραντη αγάπη στην ψυχή της και δεν κουράζεται να τη δίνει, αρκεί να την αξίζει ο παραλήπτης. Δεν ψάχνει επιβεβαίωση από τους άλλους ούτε για την εμφάνιση, ούτε για το πνεύμα της γιατί ξέρει καλά τον εαυτό της. Παραδέχεται τα λάθη της γιατί δεν είναι δειλή. Δίνει στους άλλους ευκαιρίες, όταν τους αξίζουν. Είναι πολύ εύκολο να σε συμπαθήσει και να κερδίσεις μια θέση στην καρδιά της, θα σε νοιάζεται, είναι δύσκολο να σε βγάλει αλλά εάν το καταφέρεις δε θα ξαναμπείς ποτέ. Δε χάνει χρόνο με άτομα που πληγώνουν επίτηδες τους γύρω τους.

Έχει το δικό της, ιδιαίτερο στυλ, όχι ιδιαίτερα φανταχτερό αλλά προσεγμένο. Το ντύσιμό της την εκφράζει. Δε θα φορέσει ντεκολτέ για να τη δουν οι άλλοι αλλά επειδή αισθάνεται καλά με το σώμα της.

Είναι τρελή, θεότρελη! Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνεις παρέα μαζί της και να μην πονάς από τα γέλια. Ξέρεις πως ό,τι και να χρειαστείς θα είναι εκεί.

Τη συμπαθείς γιατί είναι ιδιαίτερη, ή την αντιπαθείς επειδή θα ήθελες να της μοιάζεις.

Αυτή ήταν, αυτή είναι και θα παραμείνει έτσι.

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009

Coraline (and the secret door)


Για όσους παρακολουθούν τα κινηματογραφικά δρώμενα, δε χρειάζονται συστάσεις... για τους λιγότερο ενημερωμένους Coraline είναι ο τίτλος ενός βιβλίου, εμπνευμένου και σχηματισμένου μέσω γραμμάτων από τον Neil Gaiman, το οποίο και πρόσφατα πήρε χρώμα και κίνηση (σάρκα και οστά θα ήταν too much to say) στις μεγάλες οθόνες.

Στην ταινία, κυριαρχεί μια σκοτεινή ατμόσφαιρα, ικανή ώστε να μας κάνει να μαντέψουμε ότι είναι παιδί του Tim Burton αλλά θα κάναμε λάθος (όχι μεγάλο βέβαια) μιας και είναι σκηνοθεσία του Henry Selick (που έχει συνεργαστεί με τον Burton στο "Τζίμυ και το Γιγαντοροδάκινο" αλλά ΚΑΙ στον "Εφιάλτη πριν τα Χριστούγεννα", οπότε σίγουρα κάπου σιωπηλά θα έχει μπει και το χεράκι του Burton στην "Coraline".

Από τις καλύτερες ταινίες κινουμένων σχεδίων της χρονιάς (εάν όχι η καλύτερη) και πιστεύω ότι μπορεί να εισαχθεί στις "Κλασσικές" -κινουμένων σχεδίων- ταινίες μαζί με την "Νεκρή Νύφη".

Γλυκιά, μέσα στην μαυρίλα της η ταινία, μας φέρνει το ακόλουθο μήνυμα:
"Μερικές φορές, αυτά που έχουμε μας φαίνονται λίγα κι έτσι μπορεί να πέσουμε σε ψεύτικες ουτοπίες και να ξεγελαστούμε, όμως όπως και η Coraline, κάποια στιγμή θα δούμε πως το ψεύτικο δε διαρκεί για πολύ κι ότι αυτό που κρύβεται από πίσω είναι ένα άχρωμο βαρετό κενό χωρίς νόημα εάν δεν έχει εμάς μέσα (όπως ο κόσμος που έφτιαξε η ψεύτικη μαμά της Coraline και στο τέλος δε μπόρεσε να επιζήσει χωρίς αυτήν). Οπότε φίλοι μου, να εκτιμάτε τα αυτά τα αληθινά πράγματα που έχετε, γιατί η Coraline στάθηκε τυχερή κι ελευθερώθηκε από τον ψεύτικο κόσμο, αλλά η Coraline έπαιζε σε ταινία, στην πραγματική ζωή μπορεί να μη σταθείτε και τόσο τυχεροί."

Btw, I Love you Mum and Dad. (Δε φταίω εγώ, η ταινία με άγγιξε τόσο πολύ).

Κυριακή 31 Μαΐου 2009

Σαββατοκύριακο and the City...


Πέρασα πραγματικά ένα τέλειο Σαββατόβραδο γελώντας και διασκεδάζοντας με φίλους και γνωστούς.

Ακολούθησε ένα όχι και τόσο τέλειο Κυριακάτικο πρωινό καθώς το κλασσικό μηνιαίο γυναικολογικό ζήτημα με το οποίο έρχεται αντιμέτωπη κάθε γυναίκα, μου στέρησε την ευκαιρία να πάω για μπάνιο με τους φίλους μου, όμως διορθώθηκε η κατάσταση το απόγευμα με καφεδάκι οπότε και πάλι πέρασα υπέροχα.

Τελικά, δε χρειάζονται πολλά πράγματα για να περάσεις ωραία. Δε χρειάζεται να πας σε κάποιο πολύ γνωστό κέντρο διασκέδασης, σε ένα υπερπολιτελές εστιατόριο ή κάτι άλλο extravagant, αλλά μια καλή παρέα! Βέβαια αυτό το ξέραμε ανέκαθεν αλλά πού και πού το ξεχνάμε κι αφήνουμε τη βαρεμάρα μας να μας παρασύρει κι ενώ αποφεύγουμε να κάνουμε κάτι πολύ απλό όπως το να πάμε για καφέ, ξεχνάμε ότι εφ'όσον θα βγούμε με αγαπητά μας άτομα, θα περάσουμε πάρα πολύ καλά!

Σας συμβουλεύω, την επόμενη φορά που θα σας πουν φίλοι σας να βγείτε για ένα καφέ και βαριέστε ή έχετε αμφιβολίες, σηκωθείτε αμέσως να ετοιμαστείτε

Παρασκευή 29 Μαΐου 2009

My vocal role model....

Ασχολούμαι σοβαρά με τη μουσική από τα 7 μου. Δεδομένου ότι είμαι σχεδόν 23 χρονών πάει να πει ότι ασχολούμαι με τη μουσική 16 χρόνια.
Όταν λέω ασχολούμαι με τη μουσική φυσικά δεν εννοώ ότι τραγουδούσα μόνο στη χορωδία του σχολείου μου ή έκανα μάθημα μουσικής ένα τρίμηνο ή έχω μια συλλογή 50 GB μουσικής στον υπολογιστή μου, αλλά ότι έχω μελετήσει θεωρία, αρμονία και ιστορία της μουσικής, σολφέζ και φωνητική για περίπου 10 χρόνια. Παίζω πιάνο και λίγο σαξόφωνο (καθώς με έπιανε ημικρανία από το φύσημα και δεν το άντεξα) κι έχω δοκιμάσει (επιτυχημένα) την τύχη μου στα ντραμς.

Η μουσική είναι στα αλήθεια η ζωή μου. Μου αρέσει να ακούω καινούρια είδη, νέους ήχους και να μαθαίνω συνέχεια πράγματα που αφορούν τη μουσική. Προσπαθώ να κρίνω πάντα με βάση τα όσα ξέρω και τα όσα ακούω από τον κάθε καλλιτέχνη (από το Φλωρινιώτη μέχρι την Etta James).

Για να μην τα πολυλογώ, μια από τις αγαπημένες μου τραγουδίστριες είναι η Christina Aguilera. Μπορείτε άνετα να κοροιδέψετε (ειδικότερα εαν δε ξέρετε από μουσική) αλλά η κυρία μπορεί να σας βουλώσει το στόμα με την τρομακτικού εύρους - 4 οκτάβων, για πλάκα - φωνή της αλλά και με τα συχνότητας σφυρίχτρας φωνητικά της.
Το MTV την έχει δηλώσει ως την 5η καλύτερη από τις 22 καλύτερες φωνές της μουσικής.
H εκτέλεση του "It's a Man's World" στα 49α Grammy έχει τοποθετηθεί στην 3 θέση των Μεγαλύτερων στιγμών πίσω από την ερμηνεία της Celine Dion με τον Τιτανικό και τους Green Day με το "American Idiot". Η ίδια η Celine Dion έχει δηλώσει ότι τη θεωρεί την καλύτερη vocalist του κόσμου. Το Rolling stone την κατατάσσει στην 58η θέση των 100 καλύτερων φωνών όλων των εποχών και είναι η νεαρότερη που έχει μπει στη λίστα.

Αλλά επειδή έγραψα πολλά και τα πολλά λόγια είναι φτώχεια just listen...
Όποιος δεν είναι της Soul Blues μπορεί να πάει στο 2:20 και μετά ας γράψει ό,τι νομίζει....


Now if you do not have anything to say or you can't appreciate one of the best voices you might as well shut the fuck up (with all do respect of course)


Υ.Γ. Το παραπάνω άσμα το αφιερώνω στον αγαπημένο μου...

Πέμπτη 28 Μαΐου 2009

Φαν φακτς αμπάουτ μι....

Ο τίτλος συστήνει από μόνος του το περιεχόμενο του κειμένου...

1. Δε μου αρέσει το απόλυτο σκοτάδι, χρειάζομαι ένα μικρό φως.
2. Σιχαίνομαι τα περιστέρια.
3. Ενίοτε, πλένω τα δόντια μου με παιδική οδοντόπαστα, μου φτιάχνει το κέφι.
4. Δεν τρώω τα δημητριακά μου μέσα στο γάλα.
5. Κάποιο διάστημα, όνειρό μου ήταν να γίνω πιλότος της F1.
6. Όταν ήμουν μικρή, είχα ερωτευτεί το Στάθη Ψάλτη (Μη σχολιάσετε παρακαλώ).
7. Όταν ήμουν βρέφος είχαν κάνει πρόταση στους γονείς μου να διαφημίσω βρεφικό γάλα, αλλά αρνήθηκαν. (Έχασα την ευκαιρία)
8. Έχω συμμετάσχει σε διαφημιση όταν ήμουν στο δημοτικό.
8. Στο γυμνάσιο έπαιζα ποδόσφαιρο και πολύ καλό μάλιστα.
9. Όταν ήμουν δημοτικό ακόμα, η φωνή μου, ήταν πάντα μπάσα και ζήλευα τα κορίτσια που μιλούσαν με λεπτές κοριτσίστικες φωνούλες, ωστόσο τραγουδούσα σε πολύ υψηλότερες νότες από όλες.
10. Είμαι ελαφρώς μικροβιοφοβική, ιδιαίτερα στα ΜΜΜ.
11. Σε αντίθεση με τον περισσότερο γυναικείο πληθυσμό, μπορώ να παρκάρω εύκολα.
12. Πιστεύω ότι τα φαγωμένα νύχια, ιδιαίτερα στις γυναίκες, είναι ό,τι πιο άθλιο.
13. Πιστεύω ότι οι γυναίκες που δε ξέρουν να βάφονται, καλό θα είναι να μη βάφονται καθόλου από το να βγαίνουν σα κλόουν έξω.
14. Είμαι πολύ συναισθηματική κι αντιδρώ έντονα.
15. Φοράω πάντα άρωμα.
16. Πιστεύω ότι έχω τα πιο ωραία μάτια που έχω δει ναι, μπορεί να ακούγεται ψωνίστικο αλλά είναι αλήθεια.
17. Είμαι αθεράπευτα σινεφίλ.
18. Σπουδάζω Φυσική (δε ξέρω κατά πόσο φαν είναι αυτό).
19. Έχω τους πιο γαμάτους φίλους.
20. Δε μετανιώνω ποτέ για τίποτα στη ζωή μου.
21. Όποιος με έχει πειράξει το έχει μετανιώσει τόσο που φοβάται ακόμη κι όταν ακούει το όνομά μου.
22. Είμαι εκνευριστικά ετοιμόλογη.
23. Δε μου αρέσει να φοράω καλτσόν.
24. Σιχαίνομαι τους δειλούς ανθρώπους.
25. Φοράω γυαλιά ηλίου στο μετρό και χρησιμοποιώ ευφάνταστα αξεσουάρ.

+1. Είμαι απίστευτα υπερήφανη για την Κρητική καταγωγή μου

Τετάρτη 27 Μαΐου 2009

Δε Τσίκεν (The Chicken)



Νόου Κόμμεντ

Πέμπτη 21 Μαΐου 2009

Ο φαύλος κύκλος του χοντρού

Δεν ξέρω κατά πόσο γνωρίζετε τον όρο compulsive eater. Ένα άτομο που χαρακτηρίζεται έτσι έχει το γνώριαμα να ξεπερνάει τις άσχημες συναισθηματικές στιγμές που περνάει τρώγοντας. Άλλοι καπνίζουν, άλλοι πίνουν, άλλοι γίνονται κακιασμένοι και ύπουλοι αλλά οι compulsive eaters τρώνε για να ξεσπάσουν. Το φαγητό γι αυτούς είναι μια παρηγοριά, ένας καλός λόγος, ένα βοήθημα για να συνεχίσουν....
Όμως, οι compulsive eaters πολλές φορές αναγνωρίζουν το πρόβλημά τους και προσπαθούν να το λύσουν και τα καταφέρνουν πολύ καλά μέχρι να έρθουν σε μεγάλη συναισθηματική φόρτιση και να αναγκαστούν να φάνε κάτι για να νιώσουν καλύτερα. Το κακό είναι ότι μετά το σνακ αντιλαμβάνονται ότι υπέπεσαν και πάλι στον πειρασμό και νιώθουν ότι όλη τους η προσπάθεια πήγε στα σκουπίδια κι έτσι αισθάνονται πολύ άσχημα για τον εαυτό τους και μιας και ήδη λύγισαν κι έφαγαν πνίγουν τον πόνο τους και πάλι στο φαί.

Τελικά, με όλους αυτούς τους τρόπους που βρίσκουν οι άνθρωποι να ξεσπάνε, δε μπορώ παρά να αναρωτηθώ: υπάρχει υγιής τρόπος να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες; Χωρίς να καταστρέφουμε τους πνεύμονες, τις φλέβες ή τη σιλουέτα μας;

Τετάρτη 20 Μαΐου 2009

Οχι ρε φίλε!

Σήμερα με πίκρα ανακάλυψα ότι υπάρχει μια κουφάλα στο πλάι ενός δοντιού μου. Δεν κατάλαβα πώς ακριβώς καράφερε να γίνει από το πλάι.... Υποθέτω αυτά παθαίνεις όταν δε χρησιμοποιείς συχνά οδοντικό νήμα....
Πώς άραγε να αντέξω το καταραμένο κι ανατριχιαστικό τρόχισμα για να κάνω σφράγισμα; Αυτός ο ήχος του τροχού όταν αγγίζει το δόντι είναι πιο άσχημο για από θρίλερ. ΕΛΕΟΣ!!!
Σιχαίνομαι τον τροχό και το σκαλιστήρι του οδοντίατρου! ΤΑ ΜΙΣΩ!