Έρχεται.....

THE TWILIGHT SAGA: ECLIPSE

Η τρίτη ταινία Twilight κοντά σας στις 30 Ιουνίου στους κινηματογράφους!

Υ.Γ. Η Μπέλλα είναι σαν αποβλακωμένη, ο Έντουαρτ φλώρος κι ο Τζέικομπ μόλις έκλεισε τα δεκαοκτώ οπότε κορίτσια δε θα θεωρείστε παιδεραστές.

Where the wild things are...

Χτες και σήμερα έφτασα στο σημείο να είμαι τόσο κουρασμένη που να θέλω να κάνω εμετό.

Σας έχει τύχει να θέλετε να κάνετε εμετό από την κούραση;

Ένιγουει σε μια προσπάθεια ξεκούρασης και επιμόρφωσης είδα την ταινία που αναγράφεται στον τίτλο του ποστ. Περίεργη ταινία αλλά πολύ ιδιαίτερη.

Αυτά, δεν είχα και πολλά να πω, είπα να δώσω το παρόν στο μπλογκάκι μου.

Χρόνια πολλά για αύριο σε αυτούς που γιορτάζουν. Φιλιά!

Alice in Wonderland!!!!

Φυσικά και θα πήγαινα να το δω την πρώτη μέρα της προβολής του!!! Το είδα σε 3-D και ήταν ΑΠΛΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Καλύτερο από ότι περίμενα!!!!

Το γνωστό σε όλους μας παραμύθι ζωγραφισμένο πάνω σε φίλμ με χρωματισμούς αλά Τιμ Μπάρτον, τον καλύτερο - ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΑ- του είδους του.

Την ιστορία την ξέρετε οπότε δε χρειάζεται να την αναφέρω και φυσικά δεν είναι απαραίτητο να πω ΠΟΣΟ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ηθοποιός (not to mention, άντρας) είναι ο Johnny Depp που μπορεί να κάνει από τον πιο απλό μέχρι τον πιο παράταιρο ρόλο a performance to remember.

Κι αν η Helena Bonham Carter είναι η σύντροφος του Tim Burton, της αξίζει και με το παραπάνω ο ρόλος της κόκκινης βασίλισσας.

Η Ann Hathaway, έχοντας παίξει ρόλους σε ταινίες - παραμυθοειδείς (δική μου λέξη :P) έκανε πολύ πετυχημένα την αλαφροϊσκιωτη λευκή βασίλισσα.

Μου άρεσε πολύ ο "Snape" Alan Rickman στο ρόλο της σοφής κάμπιας κι ακόμη περισσότερο η δουλειά στη σκηνοθεσία καθώς ο Burton κράτησε πολλά στοιχεία της original ταινίας κινουμένων σχεδίων χωρίς να κάνει πίσω στο να το απεικονίσει με το δικό του μοναδικό τρόπο, είναι από τους λίγους που μπορούν να κάνουν τέτοιες δουλειές.

Είμαι κατενθουσιασμένη!!! Ακόμα κάθεστε; Καλέ πηγαίνετε!!!!

No inspiration, just a song...

Δεν έχω τίποτα να πω, απλά για να δώσω το παρόν στο (γ)έρημο το blog σας δίνω τραγουδάκι από την αγαπημένη μου και τη Missy Elliot από την ταινία κινουμένων σχεδίων "Shark Tale"

The Imaginarium of Doctor Parnassus, In The Memory Of Heath Ledger

Ήθελα ΤΟΣΟ να δω αυτή την ταινία, όχι μόνο επειδή είναι κι η τελευταία γνωστή του Χιθ Λέτζερ, αλλά κι επειδή παίζει (έστω και για πολύ λίγο) ο Τζόνυ Ντεπ! Κι επιτέλους σήμερα τα κατάφερα.

Το είχαμε καταλάβει όλοι ότι ο Χιθ Λέτζερ είχε πολλά ακόμη να δώσει καθώς μπορεί οι περισσότεροι να τον έμαθαν ως τον ξανθό ανέμελο γκέυ καβαλάρη του Μπροκμπακ, αλλά σε κάθε μετέπειτα ρόλο έδινε το δικό του χρώμα, αφήνοντας πίσω όλους τους προηγούμενους. Σε αυτό το σημείο πιστεύω ότι ΝΑΙ ήταν καλύτερος τζόκερ από τον Νίκολσον, επειδή ο Τζακ έπαιζε σε όλες του τις ταινίες τον παρανοϊκό κι έτσι κουβαλούσε τρέλα από άλλους ρόλους, ενώ ο Χιθ δημιούργησε από το μηδέν το ρόλο του πυροβολημένου κομπλεξικού σατανικού τζόκερ. Αλλά ας περάσουμε στην παρούσα ταινία.

Ένα όμορφο μπέρδεμα που παντρεύει τη φαντασία με τη λογική, το βαρετό καθημερινό με το παράλογο, το διεφθαρμένο παρόν με το λαμπερό αγνό εσωτερικό μας, απίστευτα τυπωμένο σε ένα φιλμ που είναι ταυτόχρονα πολυτελές και φτηνιάρικο, με μικρές πινελιές από εξαιρετικές ερμηνείες (πέραν του Λέτζερ) των Τζόνυ Ντεπ, Τζουντ Λω, Κόλιν Φάρελ και τον απίστευτο θεϊκό Κρίστοφερ Πλάμερ στο ρόλο του Δόκτορα Παρνασσούς.



Θα μπορούσα με λίγα λόγια να πω ότι ο φανταστικός κόσμος του Δόκτωρ Παρνασσούς είναι μια σκηνή τσίρκου που οδηγεί στην δικιά μας χώρα των θαυμάτων. Απλά μαγευτική, για όσους κατέχουν ανοιχτό μυαλό θα την βρουν υπέροχη.

(Ξέρετε ότι συνήθως σας αναφέρω απλά ονομαστικά τις ταινίες που βλέπω αλλά άξιζε ένα αφιέρωμα σε αυτή την τελευταία ταινία του Χιθ Λέτζερ)

You were a true artist Mr. Ledger....may your soul rest in peace!

Alice in Wonderland (By Tim Burton)

My life according to Johnny Depp

Using only song titles/movies from ONE ARTIST, cleverly answer these questions. Pass it on to 15 people you like, include me. You can't use the band/artist I used. Don't repeat a song title. It's a lot harder than you think! Repost as "My life according to (artist/band name)"

Pick your Artist:

Johnny Depp

Are you a male or female:

Lady Blue

Describe yourself:

The Brave

How do you feel?:

Arizona Dream

Describe where you currently live:

Sin City

If you could go anywhere, where would you go?:

Once Upon a time in Mexico

Your favourite form of transportation:
The Pirates of the Caribbean

Your best friend,-s is/are:

King of the Hill

You and your best friends are:
Chocolat

What's the weather like?:
Cry-Baby ;)

Favourite time of day:

Before the Night Falls

If your life was a TV show, what would it be called?:

Finding Neverland

What is life to you:
Fear and loathing in Las Vegas

Your current relationship:
Alice in Wonderland

Your fear:

Dead Man

What is the best advice you have to give?

Ils se marierent et eurent beaucoup d'enfants

Thought for the Day:

What's Eating Gilbert Grape

How I would like to die:

Sleepy Hollow

My soul's present condition:
Private Resort

My motto:

Slow Burn

Τη Stirella, τη Stirella!

Χάζευα σήμερα στην imdb κι έπεσα πάνω σε αυτή τη φώτο. Είναι από την ταινία "Confessions of a teenage drama queen".
Μου θύμισε εμένα και τη φιλενάδα μου όταν ετοιμαζόμαστε για έξοδο. Εκείνη όταν κρεπάρει το μαλλί της κι εμένα είναι μονίμως έτσι γιατί είναι μπουκλέ και φουντωτό (σαν της δεξιά). :P

Harry Potter and The Half Blood Prince

Και να καταπιώ το γεγονός ότι η ταινία ήρθε ένα μήνα αργότερα από ότι σε άλλες χώρες, δε μπορώ να συγχωρήσω το πετσόκομα της μεγάλης μάχης μέσα στο σχολείο. Όπου οι θανατοφάγοι τα βάζανε με το τάγμα του φοίνικα και τους μαθητές...το ότι ο Ντάμπλντορ είχε πετρώσει το Χάρυ μέσα στην αναταραχή ο οποίος ήταν καλυμένος με τον αόρατο μανδύα δεν το είδαμε ποτέ. Το σκηνικό με την καταστροφή της γέφυρας δε μου άρεσε. Τη μητέρα Μαλφόι γιατί την έβαψαν σαν την Κρουέλα Ντεβίλ;
Ο Μαλφόι Τζούνιορ ενώ είναι και γαμώ τα παλικάρια τον είχαν κάνει να μοιάζει σχεδόν γερασμένος.
Πολύ σκοτεινή και ωραία η σκηνή με τη σπηλιά αν και οι ψυχές της λίμνης έμοιαζα πάρα πολύ με τον Σμίγκολ (My precious!!!) Και εντάξει, να ασχοληθούν με το τατσι μήτσι κότσι Χάρυ και Τζίνι αλλά μια λεπτομέρεια για το χωρισμό του με την Τσο; Τίποτα;
Εξεπλάγην ευχάριστα με την κοπέλα που διαλέξανε ως Λάβεντερ, ήταν πολύ μα πολύ πετυχημένη, ταίριαζε απόλυτα στο ρόλο.
Ο μεγαλύτερος αδερφός του Ρον ο Τσάρλι άφαντος σε όλο το στόρυ, τι να πω.
Τουλάχιστον γελάσαμε σε πολλές σκηνές, αυτό είναι σίγουρο. Νομίζω όμως ότι για παιδική ταινία ίσως να παραειναι σκοτεινή...
Πάντως δε μπορώ να πω ότι δε μου άρεσε...απλά κόπηκαν πολλά πάλι...

Public Enemies

Την είχα δει το Σάββατο. Πολύ καλή ταινία αν και λίγο μεγάλη. Για τον Johnny Depp δεν υπάρχουν λόγια, αν και το στόρυ θα μπορούσε να παρομιαστεί ελαφρώς με το Βασιλιά της Κόκας, πάντα οι ρόλοι του έχουν μια μοναδικότητα. That's just him.
Ο Christian Bale από την άλλη αν και πολλοί τον έμαθαν από το Batman, έχει αποδείξει από νωρίς το ταλέντο του.
'Ηταν σαν να έβλεπα τον Clyde και τη συμμορία του. Go watch it people.

Α, πάγαινε ρε Brad!

Δε βρίσκετε τους ηθοποιούς που βασίστηκαν στην εμφάνισή τους χαζούς που προσπαθούν όταν περάσουν μια ηλικία προσπαθούν να κάνουν "στροφή στην ποιότητα";
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Brad Pitt. Εντάξει δε λέω...έπαιξε στο "Θέλμα και Λουίζ" αλλά έπαιξε και στη Συμμορία των 11, 12, 13 και την Τροία. Τώρα στα γεράματα θέλει να μας πείσει για το ταλέντο του και γυρίζει δυσχώνευτες ταινίες όπως τη Βαβέλ και την "Δολοφονία του Τζέσε Τζέιμς από τον δειλό Ρόμπερτ Φορντ" (φτου σκουληκομυρμηγκότρυπα) και τη ΜΕΓΙΣΤΗ "απίστευτη ιστορία του Μπέντζιαμιν Μπάτον". Come on Brad give us a brake. Κι ο Johnny Depp είναι ωραίος, αλλά έπαιξε κι έναν "Ψαλιδοχέρι", ένα τρελό κουρέα στη οδό Φλιτ, ένα μεθύστακα πειρατή.
Ντάξει γύρισες και τα 7 χρόνια στο Θιβετ αλλά δε ξέρω. Ήσουν καλύτερος ως guest στα φιλαράκια, no offence, you were hilarious!
Αμάν πια αυτός ο βωμός της εμπορικότητας με τις ψευτοκουλτουριάρικες, σοβαροφανείς ταινίες

Ice Age 3 THE DAWN OF THE DINOSAURS

Εντάξει, τα λόγια είναι περιττά. Βγήκε την περασμένη βδομάδα στους κινηματογράφους μια ταινία που περιμέναμε καιρό τώρα. Η εποχή των παγετώνων 3.
Αν και η ελληνική μεταγλώττιση είναι αρκετά αστεία και πετυχημένη, λόγω Φιλιπίδη και Μπέζου, προτίμησα να δω την αρχική εκδοχή με τους υπότιτλους.

Όποιος είναι φαν των κινουμένων σχεδίων να πάει οπωσδήποτε να το δει, υπάρχουν στιγμές που λιώνεις από το γέλιο. Από τις λίγες ταινίες που κατέληξαν σε τριλογία και κατάφεραν οι δημιουργοί να κάνουν το κάθε σίκουελ καλύτερο από την προηγούμενη ταινία.

Ωραία ιστορία, καλά πλασμένο σενάριο με αστείες ατάκες. Νομίζω όλοι μας χρειαζόμαστε μια καλή δόση χιούμορ και η "Εποχή των Παγετώνων" μπορεί να μας την προσφέρει.

Καλύτερες Σκηνές Ταινιών Όλων των Εποχών.

Μια ψηφοφορία που διοργανώθηκε από την Turner Classic Movies Channel της οποίας τα αποτελέσματα είναι τα εξής.


Στην πρώτη θέση κατατάσσεται η Julia Roberts ως "Pretty Woman", στη σκηνή που σνομπάρει την υπάλληλο του κοσμηματοπωλείου η οποία την είχε κάνει να νιώσει άσχημα για το επάγγελμά της.



Στη δεύτερη θέση συναντάμε τη Meg Rayan στο "When Harry met Sally" όπου προσποιείται έναν οργασμό μέσα σε ένα εστιατόριο γεμάτο κόσμο.




Στην τρίτη θέση ο Jack-ψυχάκιας-Nicholson στη "Λάμψη" με τη σκηνή που σπάει την πόρτα με το τσεκούρι και αναφωνεί: "Here's Johnny" στον καημένη γυναίκα του που την κυνηγά να την σκοτώσει.





Και στην τέταρτη η πασίγνωστη ατάκα του Arnold -αναβολικάκια- Swarchenegger, "I'LL BE BACK" από τα "Terminator" 1,2 και 3 (Στο 4 το λέει ο Christian Bale, κρίμα).



Αυτά!
Ι'LL (also) BE BACK!

Terminator SALVATION

'nough' said!!!

Coraline (and the secret door)

Για όσους παρακολουθούν τα κινηματογραφικά δρώμενα, δε χρειάζονται συστάσεις... για τους λιγότερο ενημερωμένους Coraline είναι ο τίτλος ενός βιβλίου, εμπνευμένου και σχηματισμένου μέσω γραμμάτων από τον Neil Gaiman, το οποίο και πρόσφατα πήρε χρώμα και κίνηση (σάρκα και οστά θα ήταν too much to say) στις μεγάλες οθόνες.

Στην ταινία, κυριαρχεί μια σκοτεινή ατμόσφαιρα, ικανή ώστε να μας κάνει να μαντέψουμε ότι είναι παιδί του Tim Burton αλλά θα κάναμε λάθος (όχι μεγάλο βέβαια) μιας και είναι σκηνοθεσία του Henry Selick (που έχει συνεργαστεί με τον Burton στο "Τζίμυ και το Γιγαντοροδάκινο" αλλά ΚΑΙ στον "Εφιάλτη πριν τα Χριστούγεννα", οπότε σίγουρα κάπου σιωπηλά θα έχει μπει και το χεράκι του Burton στην "Coraline".

Από τις καλύτερες ταινίες κινουμένων σχεδίων της χρονιάς (εάν όχι η καλύτερη) και πιστεύω ότι μπορεί να εισαχθεί στις "Κλασσικές" -κινουμένων σχεδίων- ταινίες μαζί με την "Νεκρή Νύφη".

Γλυκιά, μέσα στην μαυρίλα της η ταινία, μας φέρνει το ακόλουθο μήνυμα:
"Μερικές φορές, αυτά που έχουμε μας φαίνονται λίγα κι έτσι μπορεί να πέσουμε σε ψεύτικες ουτοπίες και να ξεγελαστούμε, όμως όπως και η Coraline, κάποια στιγμή θα δούμε πως το ψεύτικο δε διαρκεί για πολύ κι ότι αυτό που κρύβεται από πίσω είναι ένα άχρωμο βαρετό κενό χωρίς νόημα εάν δεν έχει εμάς μέσα (όπως ο κόσμος που έφτιαξε η ψεύτικη μαμά της Coraline και στο τέλος δε μπόρεσε να επιζήσει χωρίς αυτήν). Οπότε φίλοι μου, να εκτιμάτε τα αυτά τα αληθινά πράγματα που έχετε, γιατί η Coraline στάθηκε τυχερή κι ελευθερώθηκε από τον ψεύτικο κόσμο, αλλά η Coraline έπαιζε σε ταινία, στην πραγματική ζωή μπορεί να μη σταθείτε και τόσο τυχεροί."

Btw, I Love you Mum and Dad. (Δε φταίω εγώ, η ταινία με άγγιξε τόσο πολύ).